19 Nisan 2009 Pazar

Parlak iplerden patik


Öğrencimin annesi güzel elleriyle örmüş göndermiş. Çok beğendim ayağımdan çıkarmıyorum. Çok güzel ısıtıyor. Hem kullanışlı hem şık olmuş. Ellerine sağlık.

18 Nisan 2009 Cumartesi

Annem ve minnoş kuzular:)

Annem kuzu sevmek istedi (Kimin anası:)) kuzu bulma uzmanımız Zehra kaptı kuzuyu getirdi. Bi de demez mi öğretmenim bu da sizin gibi beşiktaşlı diye, çok güldük:)

Köyümüz de hava o gün annemin şansına çok güzeldi. Dışarıda oturdu, bol bol temiz hava aldı kuzuyu ve benim kuzuları (canavarları da diyebiliriz:) sevdi. Mokonun doğum gününü kutladık. Köyümüzün hanımları anneme hoşgeldine geldiler. Güzel bir anı oldu hepimize...




23 Nisan hazırlıkları







Sayılı gün çabuk geçer derler ya aynen öyle oldu. Nasıl geçti anlamadım. Annemi çarşamba sabahı yolcu ettikten sonra 23 Nisan hazırlıklarına tam gaz geri döndüm. Tabi bu arada yapmam gereken sınavlarıda yapıyorum yavaş yavaş.

Günler bir koşturmaca içinde geçiyor. Bugün Mukoyla çocuklar için alışveriş yaptık. Hem en uygununu hem de en güzelini aradığımız için ayaklarımıza kara sular indi. Sonunda muradımıza erdik ve çocuklarımıza çok güzel ciciler aldık. Eminim çok sevinecekler.Ben benimkilere söylememiştim alacağımı onlara süpriz olacak.

Pazartesi günü vereceğim. Kızlarıma etek ve gömlek, erkek öğrencilerime tişört aldım. Çok tatlı olacaklar. Yarın da 23 Nisan davetiyelerimizi hazırlayacağız kızlarla. Veee cuma aşkım gelecek inşallah, çok seviniyorum...

11 Nisan 2009 Cumartesi

Canım annem, balım annem:)




Bugün aneme kavuşacağım inşallah. Sabırsızlıkla bekliyorum. Ama üç dört gün kalacağım dedi. Çok üzüldüm ben bir hafta on gün kalır diye düşünmüştüm. Neyse hayırlısıyla bi gelsin belki ikna edebilirim. Canım annem ,balım annem onu çok seviyorum. Ve çoooooooook özlüyorum. Keşke aynı şehirde yaşasaydık ailemle. İnşallah ilerleyen zamanda nasip eder Allah. Başka bişey de istemiyorum. Herşey aileyle güzel!

Dün okulumuzun yanındaki lojmanı temizledik, artık tenefüslerde ve öğle aralarında ordayız. Çok şirin oldu. Daha işimiz bitmedi, sadece temizliği bitirdik. Sıra dekorasyonda. Mukocanla süngerlerimiz için papatyalı örtüler ardık. Serince çok güzel olacak. Zaten odanın manzarası çok güzel. Kocaman pencereleri var. Masmavi gök, dağlar, yemyeşil çayırlar ayağının altında...

Dün hepsiburadadan aldığımız tv sehpası da gelmiş. Benim kociş, çok uğraştı ama sonunda kurabildi onu:)) Bana da gösterdi kameradan ben de çok beğendim. Doğru bir tercih yapmışız.İnternet üzerinden alışverişe de iyi alıştık buaralar. Daha çok hepsiburadayı tercih ediyoruz. Güvenli bir site ve ürünleri çabuk ulaştırıyorlar. Tavsiye edilir...




7 Nisan 2009 Salı

Mutlu Nisan!




Hafta sonu çok güzeldi, bir rüzgar gibi geçti. Eşim gitti, şimdi yeni bir bekleyiş başladı. Tam aşkım gitti diye üzülürken annem aradı. Cumartesi geleceğini söyledi ,çok sevindim. Sonrasında da ayın sonlarına doğru yine aşkım gelecek ve Nisan ayı çok güzel geçecek inşallah.

Bugünlerde havalar da çok güzel gidiyor. Okulumuzun çok büyük bir bahçesi var. Küçük bir kısmını ekip dikelim dedik ve işe koyulduk. Çocuklarla kazıyoruz, ekiyoruz. Bakalım ürün alabilecek miyiz? Alamasak da uğraşması bile büyük bir zevk. Zaten köyün en çok bu özelliğini yani yeşilliğini seviyorum. Masmavi gök yemyeşil çayırlar.İçimi açıyor, rahatlatıyor.

Ve çocuklar... Onlar sayesinde moral buluyorum. Onlarla oturmak, konuşmak, Onlara bişeyler öğretmek onlardan bişeyler öğrenmek ve bol bol gülüşmek...Çok şükür Rabbime...


2 Nisan 2009 Perşembe

Cepli ayıcık, kibrit çakmak...




Bugün çok güzel geçti, tatlı bir bekleyiş sardı her yanımı...Yarın ,aşkım burda olacak inşallah. Mutluyum bugün kimse bozamaz:) Okuldan dönüşte Mukadder'le dolaştık. Ben alışveriş yaptım biraz. Bayılıyorum alışverişe. Herhalde biz bayanların en büyük zevki bu. Aslında alma kısmı da diyebiliriz, hep alsak da hiç vermesek:))

Orjinal bulduğum herşeyi almak istiyorum. Bugünde bir çakmak aldım kendime. Sanki sigara içiyormuşum gibi:)) Ama ben bu çakmağı evde ocağı yakmak için kullanacağım. Zaten cepte taşımak için biraz büyük...

Geçenlerde de cepli ayıcığı aldım, astım duvarıma. İçine makyaj malzemelerimi doldurdum. Böylece her istediğime kolaylıkla ulaşabiliyorum.

Yani bu aralar hep alma potansiyelindeyim. Sanırım bir tür rahatlatma yöntemi uyguluyorum kendime. Ufak hediyelerle kendimi şımartma politikası.İnsan yalnız yaşayınca böyle oluyor demekki... Herşeyi kendi kendine yapıyorsun:)

1 Nisan 2009 Çarşamba

İyiki öğrencilerim var!


Bugünlerde çatlama noktama bir geliyor bir gidiyorum.. Canım çok sıkılıyor. Havanın güzel olması da moralimi yükseltmeye yetmiyor. Servisteki ortam bozuldu, insanların garip tutumları canımı sıkıyor. Halbuki herşey ne de güzel gidiyor derken... Nazar değdirdim galiba! Bazen kimseyi anlayamıyorum. Yapılanlara bir anlam veremiyorum:(

Neyse pozitif olmam lazım. Bu aralar kendi kendime en çok söylediğim şey bu galiba. Bakalım pozitiflik nereye kadar sürebilecek? Biran önce cuma olsun istiyorum, sonra zaman dursun mümkünse hiç geçmesin:)

Beden eğitimi dersinde dışarıdaydık hava çok güzeldi. Masmavi bir gök yemyeşil bir çayır. Çimenlere oturduk, çocuklarla sohbete başladık. Öğrencim Zehra,

''Öğretmenim siz çocukken ne oynardınız? '' diye sordu.

-''Saklambaç'' dedim.

-''Öğretmenim o çok demode oldu. Başka bişey söyleyin de biz de oynayalım'' dedi:)

Çocuklar da olmasa, güleceğim yok burda. Yine karamsar bi cümle kurdum. Evet ne diyordum pozitif olmam lazım....