Bugünlerde çatlama noktama bir geliyor bir gidiyorum.. Canım çok sıkılıyor. Havanın güzel olması da moralimi yükseltmeye yetmiyor. Servisteki ortam bozuldu, insanların garip tutumları canımı sıkıyor. Halbuki herşey ne de güzel gidiyor derken... Nazar değdirdim galiba! Bazen kimseyi anlayamıyorum. Yapılanlara bir anlam veremiyorum:(
Neyse pozitif olmam lazım. Bu aralar kendi kendime en çok söylediğim şey bu galiba. Bakalım pozitiflik nereye kadar sürebilecek? Biran önce cuma olsun istiyorum, sonra zaman dursun mümkünse hiç geçmesin:)
Beden eğitimi dersinde dışarıdaydık hava çok güzeldi. Masmavi bir gök yemyeşil bir çayır. Çimenlere oturduk, çocuklarla sohbete başladık. Öğrencim Zehra,
''Öğretmenim siz çocukken ne oynardınız? '' diye sordu.
-''Saklambaç'' dedim.
-''Öğretmenim o çok demode oldu. Başka bişey söyleyin de biz de oynayalım'' dedi:)
Çocuklar da olmasa, güleceğim yok burda. Yine karamsar bi cümle kurdum. Evet ne diyordum pozitif olmam lazım....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder