Günler günleri kovalıyor.Zaman bir su misali akıp gidiyor avuçlarımızdan.Geriye dönüp baktığımızda; bazen hüzün buluyor bizi bazen de neşe...
Bugün ev arkadaşımla görüştüm nette.Ayrılığımızın ikinci yılı bu yıl. Ne de çabuk geçti kocaman bir yıl! Duygulandım yine.. Aklıma Trabzon günlerimiz geldi.Güzel yıllarmış, insan bitirince anlıyor.Yaşadığımız her an kıymetli aslında. Önemli olan yaşarken bunun farkında olabilmek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder