Söylenecek çok şey var...

Söylenecek çok şey var..Ama ben hangisini yazayım bilmiyorum. Kendi sıkıntılarımız var, sevdiğim insanların da türlü türlü dertleri var. Ne yalan söyleyeyim onları dinledikten sonra benim derdim pek önemsiz göründü gözüme. Rabbim herşeyin hayırlısını versin herkese. En önemlisi de sağlık versin. Gerisi boş...

Bir parça mutluluk...

Şeker kız, tatlı kız, yanakları pembe kız, kucağımda uyudu. Fotoğraflarada uykulu poz verdi.

( Canım kardeşim, annelerin en güzeli olmuş.)

Bitanecik arkadaşımı ve minik kuzularını görmeye gittik annemle. Çok güzellerdi sevmeye doyamadık. Defne ve Duru isimlerini de çok beğendim. Benim canım kardeşim anne olmuş. Bi türlü inananmıyorum.İnsanın çocukluğu beraber geçince, arkadaşını anne olarak görmek garip geliyor tabi:) Çok sevdim onları kucağımdan indirmedim hiç. Allah nazarlardan saklasın, annesine babasına bağışlasın inşallah. Teyze de oldum sonunda:) Yaşlanıyormuyum ne..

Beklemeye devam...

10 Ağustosta sonuçlar açıklanacak. Durumumuz pek parlak olmasada sonuç belli oluncaya kadar insan umudunu kaybedemiyor. Hayırlısı tabi ama yinede olmasını çok istiyordum. Bu bekleyiş beni çok yoruyor. Tatilin de tadını çıkaramıyorum artık. Kafam sürekli dalgın. Hiçbişey yapmak gelmiyor içimden. Koskoca bir ay göz açıp kapayıncaya kadar geçti de bu durumu öğrendiğimizden beri sadece dört gün geçti. Böyle zamanlarda sabırlı olmak da çok zor geliyor. Ama yine de hayırlısını istemek gerekiyor tabi.

''Hakk' ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine teslim ol.Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın.'Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir' diye endişe etme.Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?'' (Şems)

Üşüyorum ey yar...

Üşüyorum ey yar
Yangınların ortasında
Yürek kırgın yürek talan
Kanar sabır yarasında
Kahırlı yılları çizdin alnıma
Dost eyledin beni
Göçüp giden kuşlara....

Tercih dönemimiz başladı. Koskoca Denizli'de 89 kontenjanın içinde sadece dört sınıf öğretmeni açık göstermişler. Umutlarım tükendi. Moralim bozuk,sinirlerim bozuldu.Hakkımızdı gitmek, çok bekledik çok sıkıntı çektik. Eşlerimizden çocuklarımızdan ayrı yaşadık bunca zaman ve umut ettik hep. Olmadı...Nasipten ötesi olmuyormuş... Bizi bu hallere düşürenler utansın. Ve unutmasınlar onlarda hakkımız kaldı:((

Aileme kavuştum

Dört gündür memleketimdeyiz. Annemlerle hasret gideriyoruz. Yatıyorum, geziyorum annecimin nefis yemeklerini yiyorum (Fil gibi döncez eve bu gidişle:)) Bol bol kitap okuyorum. İnsan ailesiyle olunca zaman öyle çabuk geçiyor ki..Oysaki Siirt'te geçmek bilmiyordu bir türlü.

Bu arada zorlu bir bekleyiş başladı. Önümüzdeki ay yaşantımıza nerede devam edeceğimiz belli olacak. Herşeyin hayırlısı tabi ama gönlüm Denizli'den yana. Nede olsa kurulu bir düzenim var onu bozup Siirt'e taşınmak çok zor olacak:(

Şimdi baba evindeyim ve beni geren şeyleri düşünmeyi bi süre erteliyorum. Moral depolamaya karar verdim ve burda neşeli olmak çok kolay. Herkes bilir ailenin ne kadar önemli olduğunu ama ben uzun süredir kendi başıma yaşadığım için bunun önemini bi başka biliyorum ve Allah kimseyi yalnız bırakmasın diyorum...

Geziyorum...

Bu hafta sonu çok güzeldi. Muğla, Gökova, Marmaris ve Köyceğiz'e gittik. Bol bol gezdik. Deniz havası aldık. Herşey çok güzeldi. Tabi ben gezmekten yazmaya fırsat bulamadım pek:)

Bol bol fotoğraf çektim. Daha sonra ekleyeceğim. Şimdilik iki tane...
Seminerimiz de bitti bugün artık. Yakında da annemleri görmeye gideceğiz. Yaşasın tatil!

Hayat...

Evimdeyim, Denizli'deyim sonunda. Yorucu geçen son haftalardan sonra anca kendime gelebildim. Aslında buraya geldikten sonra herşey yolunda gitmeye başladı. Moralim de düzeldi çok şükür. Çok canım sıkılmıştı okulun son haftasında. Çok gereksiz ve tatsız olaylar yaşandı. Ummadığım hareketlerle karşılaştım. Kalp kırmak istemedim ama kırılan ben oldum. Sağlık olsun, yinede canı sağolsun diyorum.. Keşke bunlar yaşanmasaydı, akıllarda güzel anılar kalsaydı. Canın sağolsun, herşey gönlünce olsun arkadaşım...