İyileşmek istiyorum...

Bugün yine hasta oldum. Burnum akıyor, boğazım acıyor. Ne oldu bana böyle bilmiyorum! Okadar çok hastalanıyorum ki...Artık doktora gitmeye bile utanıyorum. Bağışıklık sistemim kuvvetlensin diye vitamin alıyorum. Hem de sabah akşam, yok o da banamısın demedi..

Sabahtan beri evdeyim, yatıp duruyorum. Canım hiç bişey yapmak istemiyor. Yarın da okul. Umarım bir an önce düzelirim...

Okul ve 45 canavarım beni bekliyor. Yeni sınıfımda 45 öğrencim var ve gerçekten çok uğraştırıcı çocuklar. Sorunlu bir bölgede yaşıyoruz. Benim önceki kuzulara benzemiyorlar. Gerçekten çok sabırlı olmam gerekiyor. Burada verilmesi gereken en önemli şey sevgi. Çocukları toparlayabilmek, onlara güzel şeyler kazandırabilmek en büyük amacım.İnşallah başarılı olurum.

Kararnamen nerde:))

Sonunda bitti, iki yıllık yol, birleştirilmiş sınıf, müdür yetkililik macerası ve can sıkıcı kişiyle (o kendini bilir) aynı ortamda bulunma zorunluluğu burada sona erdi. Bugün Eruh yolculuğuma son noktayı koydum. Sabahtan beri koşturmaca içindeydim. Eruh'a gittim ilişiğimi kestim. O da ayrı bir macera dün aradım ilçeyi, benim kararname geldi mi diye sordum. Aldığım cevap :Geldi ama nerde bilmiyoruz. Buyur burdan yak... Geldiğini biliyorsun da nerde olduğunu nasıl bilmiyorsun? Neyse.. İçimden sabır çekerek, bugün il milli eğitimin yolunu tuttum, tekrar kararname çıkarttım ve doğruca ilçeye. Oraya gider gitmez 'Kararnamen nerde? ' sorusuyla karşılaştım:))

İlişiğimi kestim, tekrar merkeze. Eşimle beraber yeni okulama gittik. Müdürümü, yeni sınıfımı gördüm. Okulu beklediğimden çok daha iyi buldum. Sınıfım da sevimli. Dörtlere gireceğim bu dönem. Büyük okul olduğu için branş öğretmenleri var. Dolayısıyla boş derslerim de olacak. Evimin önünden arabayla 5 dakikada okuldayım:)) Çok şükür rabbime bugünleri görmek de varmış. Yarın yeni okulumda ilk günüm. Güzel bir başlangıç yaptık 2010' a; umarım hep böyle devam eder...

2010 Şansı

Daha önce 2010 yılının herkese şans getirmesini dilemiştim. 2010 ilk güzel haberini getirdi bile. Süpriz bir ek atama yapıldı ve ben il merkezine atandım. İki yıldır süren yorucu çile bitti sonunda. Artık bende normal bir tempoda yaşamımı sürdürebileceğim inşallah.

Bir yandan seviniyorum bi yandan da üzülüyorum elbette. Birinci sınıflarımı bırakmak çok zor geldi. Onlarla kurulan bağ çok farklı oluyor. Umarım benden sonra gelecek öğretmen pıtırcıklarıma çok iyi bakar, umarım yeni okul ortamım çok güzel olur, normal bir tempoda sorunsuz bir hayatım olur inşallah...

Bebişim Fıstık

Bu aralar çok stresli olduğum için kendime yeni bir arkadaş edinmeye karar verdim. Yeni bebişim, oğluşum fıstık. Alalı bir kaç gün oldu ama şimdiden alıştık birbirimize. Bıcırım fıstığı burdan göerbilirsin. Enişten ona Osman diyor, ama ben daha çok oğluşum diye seviyorum onu:)

Tarçınlı cevizli kurabiye

Bugün yaptım çok güzel oldu. Uydurma bir tarif olduğu için hemen yazalım unutmayalım:)

Malzemeler:
125 gr margarin
1 çay b. sıvıyağ
2 yumurta (birinin akı üzerine ayrılacak)
1 çay b. yoğurt
1 çay b. nişasta

9 yemek k. şeker
Aldığı kadar un (yumuşak bir hamur olacak)
1 pk kabartma tozu ve vanilya
2 çay k. tarçın

Üzeri için:
Robatta çekilmiş ceviz ve hindistan cevizi

Tüm malzemeleri karıştırıp hamur yapıyoruz. Hamurumuzu buzdolabımızda 5-10 dk dinlendiriyoruz. Küçük küçük toplar yapıp önce yumurta akına sonrada cevize batırıyoruz. Küçük kurabiyelerimizi yağlı kağıt serdiğimiz fırın tepsisine koyup altları pembeleşinceye kadar pişiriyoruz. Sonrada afiyetle mideye indiriyoruz:)

Canım çok sıkılıyor bu aralar. Hiç bir şey yapasım gelmiyor, pek yazasım da gelmiyor zaten. Yorgunum çok, iki üç günlük tatillerde kesmiyor pek. Vücudum dinlense ruhum dinlenmiyor. Şubat tatilini dört gözle bekliyorum..

Koşturmacalı hayat devam ediyor. Okulda 1.2.3.sınıflarımla uğraşıyorum. Birinci sınıflar canımı çıkartıyorlar resmen. Okuma yazma çalışmalarımız devam ediyor. Hem çok yorucu hem de çok zevkli birinci sınıflara girmek. Bunun dışında kpss ye çalışmaya çalışıyorum. Hem öğretmen hem öğrenci oldum yani .Ama çalışırken tekrar öğrenciliğe dönmek çok zor geldi. Çok verimli de olamıyorum zaten. Bakalım kpss maceramız ne kadar sürecek. İnşallah 2010 bana uğur getirir bir şekilde kadroya geçerim. Ama bu kpss ile olacaksa çok zor olacak, nasıl olacak bilmiyorum:(

Pazar günlerini de sevmiyorum artık ertesi gün zifiri karanlıkta kalkıp okul yollarına düşeceğimi bilmek içimi daraltıyor. Neyse bunları düşünmemek lazım. Şimdi pozitif düşünmem gerek en azından bundan sonra. Şimdi gidip yemek yapacağım daha sonrada belki biraz çalışabilirim. Herkese mutlu haftalar...

'' 2010 ''

Acısıyla, tatlısıyla koca bir yılı daha geride bıraktık. Yeni yılın bana ve tüm sevdiklerime sağlık, huzur ve bol şans getirmesini diliyorum...